هرچه می‌گذرد بیش از پیش به این نتیجه می‌رسم که ما انسان‌ها موجودات ملال‌انگیز و تاسف‌باری هستیم؛ چراکه معمولا نسبت به آنان که برایمان اهمیت قائل‌اند غافل و بی‌توجهیم و شدیداً سرگرم کسانی هستیم که به قدر دانه‌ای گندم برایشان اهمیتی نداریم.