چندروزه وقتی وارد راهروی خوابگاه می‌شیم عطر دل‌انگیزی تا اعماق جونمون می‌ره؛ یک عطر روح‌زنده‌کن و افزایش‌دهندهٔ طول عمر! و از چی بلند می‌شه؟ از شیش-هفت جفت جوراب که جلوی در اتاق همسایهٔ بغلیمون هست و کلا هم تصمیم شستنشون رو ندارن. فقط هر روز که می‌رن کلاس می‌پوشنشون و بعد از برگشتن در میارن می‌اندازن همون جای قبلی. انگار نه انگار که از هرکدومشون بوی ماهی‌مرده بلند شده و کل راهرو بوی گند گرفته. امروز هم که کلا نیومدن تا بریم بی‌شعوری و نفهمیشون رو بکوبونیم تو صورتشون و بگیم بساطشون رو جمع کنن. آره خلاصه! یه‌سری از این در و داف‌هایی که تو دانشگاه می‌بینین که شیک و پیک میان دلبری می‌کنن، همچین موجوداتین در پشت صحنه! :/