جمع شدن تو حیاط و هرچند‌ دقیقه یک‌بار جیغ‌های بلند می‌کشن. همین. و من که از لطف دندون‌درد نیمهٔ راست کلهٔ مبارکم کلا درد می‌کنه و صداها ناخن می‌کشه رو دردم، دارم به این فکر می‌کنم که کاش یه مسلسل داشتم و می‌رفتم سراغشون! چه چیز خوبی تو جیغ‌کشیدن هست؟ چه لذتی داره؟ چه مرضِ قشنگی توش نهفته که من درکش نمی‌کنم؟ 

پی‌نوشت: بله! اعصاب ندارم و با هیچ‌کسم میل سخن نیست! :| 

تازه واسه دوشنبه هم بلیط گیرم نیومده تا حالا.