میان آدم‌هایی که هنوز دغدغه‌شان آرایش دخترهای مجرد است و معتقدند "دختر تا نرفت خانه‌ی شوهرش حق آرایش و بندابرو ندارد" از برابری حقوق زن و مرد حرف‌زدن، رنج است!

پی‌نوشت اول: البته که این پست ربطی به من ندارد و صرفا نگاهی است به گوشه‌ای از جامعه. من همانم که پریشب چون در عروسی، تنها دختر بدون آرایش مجلس بودم دیگران به چشم یک آدم فضایی یا امّل قرون وسطایی نگاهم می‌کردند. خیلی هم عالی!
پی‌نوشت دوم: پنج‌بار نوشتم و پاک کردم و در نهایت بیخیال! همین را بدانید که یکی می‌گفت اینکه بعد از طلاق، برای زن‌ها خواستگار خوب کم است یعنی ما مردهای ایرانی به پاکی زنان اهمیت می‌دهیم و ارزشمند هستند برای ما! گفتم این چه ارزشیست که زنی حتی اگر پاکدامن و خوب باشد تنها به جرم اینکه یک‌بار ازدواج کرده باید بدبخت شود؟ شما برای شخصیت و روح او ارزشی قائل نیستید. قطعا نیستید! پس این ارزش‌گذاری جسمی را بگذارید دم کوزه و آبش را بخورید!