مهدیس عزیز لطف کرد و من رو به چالشی دعوت کرد. دیر شد ولی چون قول دادم باید پست می‌ذاشتم. دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است و این حرف‌ها دیگه! :دی


پونزده دلیل کوچیک که باعث خوشحال شدنم می‌شن:

۱. گشت و گذار تو طبیعت؛ دریا و جنگل و کوه. 

۲. نوشتن یه داستان یا شعر خوب.

۳. محکم بغل کردن کسانی که دوستشون دارم.

۴. رسیدن پرتقال و آلوچه و توت‌فرنگی.

۵. دیدن ساز زدن یکی از نزدیک.

۶. هدیه‌گرفتن.

۷. دیدارهای وبلاگی.

۸. کشیدن یه نقاشی خوب.

۹. وقتی یه نوزاد انگشت کوچیکه‌ی دست راستم رو بگیره تو مشت‌ فسقلیش.

۱۰. دیدن ماشین عروس و چهره‌های خندون عروس و دوماد توش.

۱۱. سر و سامون گرفتن جوون‌ها.

۱۲. نفس کشیدن دایی‌هام.

۱۳. نشستن سر کلاس استاد عین و ف و عین.

۱۴. خدا رو داشتن.

۱۵. زنده و سالم بودن خودم و خانواده...


:: تا حالا فکر کردین به این قضیه؟ به اینکه چه چیزی خوشحالتون می‌کنه؟ چه چیزی بهتون حس خوب می‌ده؟ آره؟ اگه دوست داشتین دلیل‌های کوچیک و رنگی‌رنگیتون رو به ما هم بگین. :)