طرۀ آشفته به پیشانی‌ات/ هوش مرا دستِ کما داده‌است

جمع کن این سرکش دیوانه را/ وای که دینم به فنا داده‌است


حریر


این فی‌البداهه‌جاتی که می‌گویم مثل ته دیگ ماکارونی به جانم می‌چسبد :))