مگر چند دخترک اسفندی توی این دنیا هست که دلم برای مهربانی‌اش پر بزند؟ که بخاطرش بروم ساحل و زنگ بزنم تا صدای دریا را بشنود؟ که البته نشد بشنود اما به جایش من شنیدم؛ شنیدم و دیوانه شدم، مجنون شدم، لیلا شدم، لیلا شدم. 

 

 دریا دیوانه‌ام می کند. والله که وقتی می‌بینمش یک سرباز بیچاره می‌شوم در مقابل سپاه عظیمی از عشق...

 این عکس را برای او گرفتم، برای همان دخترک اسفندی که دلم برای مهربانی‌اش پر می زند :)

 شکار لحظه‌ها از حریر! ببینید این صحنۀ عاشقانه را [کلیک] :))